Wymarły gatunek został odtworzony dzięki osobnikom pochodzącym z ogrodów zoologicznych i prywatnych hodowli.
Ochronę żubra zapoczątkował już Zygmunt Stary. W statutach litewskich znajduje się zapis o surowym karaniu kłusowników. Nawet w czasach zaborów car pamiętał o żubrach, bez carskiego pozwolenia polowanie na nie było zabronione.

W czasach niepodległości żubr był określony jako gatunek ściśle chroniony, który został objęty ochroną gatunkowa. W 1966 roku został wpisany do Czerwonej  Księgi która jest wydawana przez międzynarodową Unię Ochrony Przyrody i jej zasobów a także do wszystkich ksiąg krajów w których występuje.

To, że możemy podziwiać dzisiaj żubra i oglądać go w jego naturalnym środowisku, jest bez wątpienia zasługą Polski i Polaków. Gdyż to właśnie oni w dużej mierze przyczynili się do odbudowania populacji tych zwierząt.

W Polsce żubry żyją przede wszystkim na terenie Puszczy Białowieskiej. Ciekawą atrakcją dla turystów jest zagroda żubrów w Pszczynie

Obecnie żubr chroniony jest na mocy Ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody oraz Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 września 2001 r. w sprawie określenia listy gatunków zwierząt rodzimych dziko występujących objętych ochroną gatunkową ścisłą i częściową.

W 1799 roku obszar ochrony ścisłej Białowieskiego Parku Narodowego został wpisany na listę Światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Puszcza Białowieska należy do najlepiej zachowanych lasów naturalnych na niżu Europejskim. Flora tego obszaru jest bardzo bogata, liczy bowiem 1000 gatunków roślin. Charakterystycznym elementem jest również duża ilość martwego drewna.
Jeśli chodzi o faunę to w puszczy żyje ok 12000 gatunków zwierząt. Fauna obfituje tu przede wszystkim w dużą ilość bezkręgowców i owadów a także ptaków. Występuje tu również kilka gatunków ptaków jak również płazów.

Symbolem Parku jest oczywiście żubr.
Białowieski Park narodowy przyciąga corocznie niemal 140 000 turystów. Największa popularnością cieszą sie takie obiekty jak: Rezerwat pokazowy żubrów, muzeum BPN i obszaru ochrony ścisłej BPN. Wejście do muzeum jest możliwe tylko i wyłącznie w obecności przewodnika posiadającego odpowiednie uprawnienia.

Żubr to z łac.Bison bonasus. Ten  ssak łożyskowy należy do rodziny krętorogich i rzędu parzystokopytnych.

Polski Żubr przypomina  budową  bizona północnoamerykańskiego. Posiada masywną, dużą, rozbudowaną klatkę piersiową oraz wąską talię. Dodatkowo wrażenie dużego kłębu potęguje porastająca go w tym miejscu gęsta i długa sierść w kolorze brunatnym, która w lecie przybiera jaśniejszy odcień. Głowa żubra jest duża z rogami zaokrąglonymi do środka, czoło zaś jest szerokie dodatkowo zwierzę posiada duże podgardle.

Aktualnie populacja żubrów na świecie liczy jedynie ok. 3400 osobników.

Żubry zamieszkują lasy mieszane znajdujące się w pobliżu bagien, rzek lub innych zbiorników wodnych.

Naszych stronach znajdziesz również wiadomości ne temat:

• Ochrony żubra
• Gatunków żubrów
• Białowieskiego Parku Narodowego
• Zagrody żubrów w Pszczynie

Żubry należą do największych ssaków dziko zamieszkujących Europę. Wymiary i waga tych zwierząt sprawiają iż nie mają one naturalnych wrogów.
Żubry żyją w stadach składających się z kilkunastu sztuk. Zawsze znajduje się w nim jeden dorosły byk a także krowy i młode samce. Czas życia żubry wynosi średnio od 30 do 35 lat. Zwierzęta te są wyłącznie są roślinożerne.
W Polsce zostały objęte są całkowitą ochroną gatunkową.

Na terenie naszego kraju żyje ich jeszcze ok 650 sztuk.