Historia żubrów w doskonały sposób obrazuje negatywny wpływ człowieka na przyrodę. To działania człowieka bezpośrednio przyczyniły się do wyginięcia dziko żyjących żubrów. Warto jednak dodać, że działania człowieka przyczyniły się do odnowienia populacji żubra.
Wymarły gatunek został odtworzony dzięki osobnikom pochodzącym z ogrodów zoologicznych i prywatnych hodowli.
Ochronę żubra zapoczątkował już Zygmunt Stary. W statutach litewskich znajduje się zapis o surowym karaniu kłusowników. Nawet w czasach zaborów car pamiętał o żubrach, bez carskiego pozwolenia polowanie na nie było zabronione.
W czasach niepodległości żubr był określony jako gatunek ściśle chroniony, który został objęty ochroną gatunkowa. W 1966 roku został wpisany do Czerwonej Księgi która jest wydawana przez międzynarodową Unię Ochrony Przyrody i jej zasobów a także do wszystkich ksiąg krajów w których występuje.
To, że możemy podziwiać dzisiaj żubra i oglądać go w jego naturalnym środowisku, jest bez wątpienia zasługą Polski i Polaków. Gdyż to właśnie oni w dużej mierze przyczynili się do odbudowania populacji tych zwierząt.
W Polsce żubry żyją przede wszystkim na terenie Puszczy Białowieskiej. Ciekawą atrakcją dla turystów jest zagroda żubrów w Pszczynie
Obecnie żubr chroniony jest na mocy Ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody oraz Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 września 2001 r. w sprawie określenia listy gatunków zwierząt rodzimych dziko występujących objętych ochroną gatunkową ścisłą i częściową.
Tagi: czerwona księga, historia żubrów, hodowla żubrów, ochrona przyrody, ochrona żubrów, pszczyna, unia ochrony przyrody, zagroda żubrów, żubry